| تبليغات | X |
 |
 |
|
| نمیتونم ببخشمت |
|
توکی هستی که نگاهت مثل قصه پره رازه؟
توکی هستی که تواین شب نفست غیر مجازه؟ توکی هستی که با اسمت پشت سایه ها میلرزه؟ توکی هستی که حضورت واسه من تنها نیازه؟ بامنی مثل خود من!مثل تن!مثل یه پیرهن؟ اما بین دستای ما فاصله دور و درازه! بذار ازتو گر بگیرم!بذار افتابی بمیرم! اخه این کولی یه عمره واسه تو ترانه سازه! باتو فردارو میبینم!سیب خورشیدو میچینم! باتو من صدتا کتابم!پرم از شعرای تازه! چه نگاه بی نقابی! چه ترانه های نابی! انگاری تموم دنیا توی اون چشمای نازه! دل بده به زخمه ی درد!که صدام و نقطه چین کرد! انگاری توختم اواز صدای گریه ی سازه!!!!! |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 19 فروردین1387ساعت 6:41 PM توسط شیطونک |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1388 دی 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آبان 1386 مهر 1386 |
| پیوندها |
|
حرفاي هيچكس اميدهاي فراموش شده خواب سياه شاپرك هانيپا.سخن عشق خاكستري |
|
RSS
|